General Pharmacology Dr. Heng Bunkeat (part2)

51. ឱសថដែលជ្រាបចូលដល់ក្នុងចរន្តឈាម ហើយទំរង់ឱសថដែលមិនភ្ជាប់សម្ព័ន្ធជាមួយសារធាតុរបស់ឈាមវារត់ទៅណា ដើម្បីប្រតិកម្ម
σ½ A+ ហូរតាមឈាម រត់ទៅរក Recepteur ដើម្បីមានប្រតិកម្ម
σ½ B ហូរតាមឈាមរត់ទៅរក Recepteur ដើម្បីមានប្រតិកម្ម
σ¾ AB ហូរតាមឈាមរត់ទៅរក Recepteur ដើម្បីមានប្រតិកម្ម
σ½ AB អាល់ប៊ុយមីនហូរតាមឈាមរត់ទៅរក Recepteur ដើម្បីមានប្រតិកម្ម
52. ប្រសិនបើគេចាក់ឱសថតាមសរសៃវ៉ែនតើឱសថឆ្លងកាត់អ្វីមុនគេ?
σ½ បេះដូង
σ½ ក្រពះ ឬពោះវៀន
σ¾ សួត
σ½ តម្រង់នោម
53. ការរុញឬបញ្ចេញអាហារពីក្រពះអាចបន្ថយការជ្រាបចូលរបស់ឱសថទៅក្នុងឈាមដោយសារ
σ½ ការហាត់ប្រាណ និងហូបចំណីអាហារធម្មតា (មិនហឹរ មិនជូរ មិនប្រៃ)
σ½ ការហាត់ប្រាណ និងហូបចំណីអាហារធម្មតា (មិនហឹរ មិនជូរ មិនប្រៃ)
σ½ គ្មានជំងឺក្រពះ
σ½ មានជំងឺពោះវៀនតូច
54. សារធាតុមួយណារបស់ឈាមដែលភ្ជាប់សម្ព័ន្ធជាមួយឱសថច្រើនជាងគេ
σ½ អាល់ហ្វាគ្លីកូប្រូតេអ៊ីនអាស៊ីត
σ½ ក្លូប៊ុយលីន
σ¾ អាល់ប៊ុយមីន
σ½ លីប៉ូប្រូតេអ៊ីន ឬគ្រាប់ឈាមក្រហម
55. កត្តាធ្វើឲ្យមានការប្រែប្រួលការជ្រាបចូលរបស់ឱសថ
σ¾ ជាតិអាស៊ីដក្នុងក្រពះកើនឡើង ឬមានវត្តមានចំណីអាហារ ឬអន្តរកម្មឱសថ
σ½ អ្នកជំងឺពុំមានជំងឺផេ្សងៗ (សុខភាពល្អ)
σ½ ការហាត់ប្រាណ ឬជាតិអាស៊ីដក្នុងក្រពះកើនឡើង
σ½ អ្នកមានជំងឺពោះវៀនធំ ឬឥទ្ធិពល Physiologique
56. ផ្លូវប្រើប្រាស់ណាមួយដែលគ្មានEffet de premier passage hépatique.
σ½ លេបតាមមាត់
σ¾ ចាក់តាមសរសៃ ឬចាក់តាមត្រគាក
σ½ សុលតាមទ្វារលាមក
σ½ សុលតាមទ្វារលាមក
57. ផ្លូវប្រើប្រាស់ណាមួយដែលមាន Effet de premier passage pulmonaire (សួត)
σ½ សុលតាមទ្វារមាស ឬលេបតាមមាត់
σ¾ ចាក់តាមសរសៃ
σ½ លាបនៅកន្លែងមានជំងឺ(រមាស់លើស្បែក)
σ½ សុលតាមទ្វារលាមក
58. ផ្លូវប្រើប្រាស់ណាមួយដែលមាន effet de premier passage hépatique.
σ½ ចាក់ត្រគាក
σ½ សុលតាមទ្វារលាមក
σ½ សុលតាមទ្វារមាស
σ¾ លេបតាមមាត់ ឬសុលតាមទ្វារលាមក
59. ការភ្ជាប់ ឬចាប់ជាមួយប្រូតេអ៊ីនក្នុងឈាមដោយឱសថ
σ½ បាសូហ្វីល
σ½ ណឺត្រូហ្វីល (គ្រាប់ឈាមស)
σ¾ អាល់ហ្វាគ្លីកូប្រូតេអ៊ីនអាស៊ីដ ឬអាល់ប៊ុយមីន
σ½ គ្លូយកូស ឬគ្លុយស៊ីត
60. ឱសថដែលចូលចិត្តភ្ជាប់សម្ព័ន្ធ >៧៥% (ជាមួយអាល់ប៊ុយមីន)
σ¾ ជាប្រភេទឱសថដែលមានប្រសិទ្ធភាពខ្សោយ ឬយឺត
σ½ ជាប្រភេទឱសថដែលមានប្រសិទ្ធភាពខ្លាំងឬខ្ពស់
σ½ ជាប្រភេទឱសថដែលបណ្តាលឲ្យងាយពុល
σ½ ជាប្រភេទឱសថដែលបង្កឲ្យមានគ្រោះថ្នាក់ធ្ងន់ធ្ងរ
61. ឱសថដែលមិនសូវចូលចិត្តភ្ជាប់សម្ព័ន្ធ <៣០% ជាមួយសារធាតុរបស់ឈាម
σ½ ជាប្រភេទឱសថដែលមានប្រសិទ្ធភាពខ្សោយ
σ¾ ជាប្រភេទឱសថដែលមានប្រសិទ្ធភាពខ្លាំងឬខ្ពស់ ឬងាយពុល
σ½ ជាប្រភេទឱសថដែលបណ្តាលឲ្យងាយមានប្រតិកម្ម ឬមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់
σ½ ជាប្រភេទឱសថដែលបង្កឲ្យមានអាល្លែកហ្ស៊ី
62. ភាពមានជំងឺធ្វើឲ្យប្រែប្រួលចំនួនអាល់ប៊ុយមីន
σ¾ ខ្សោយថ្លើម (ថយចុះការសំយោគ) ឬខ្សោយតំរងនោម
σ½ ជំងឺរលាកបំពង់ក ឬមានជំងឺដំបៅក្រពះ
σ½ ជំងឺរលាកមាត់ស្បូន
σ½ ជំងឺក្រិនសាច់ដុំបេះដូង
63. ការបញ្ចេញឱសថតាមផ្លូវណាដែលច្រើនជាងគេ
σ½ តាមផ្លូវទឹកប្រម៉ាត់ ឬតាមលាមក
σ¾ តាមផ្លូវទឹកនោម
σ½ តាមរន្ធញើស
σ½ តាមការកណ្តាស់
64. ផ្លូវសំខាន់ដែលឱសថបញ្ចេញចោល
σ½ បញ្ចេញតាមរន្ធញើស
σ½ បញ្ចេញតាមលាមក
σ½ បញ្ចេញតាមទឹកភ្នែក ឬសំបោរ
σ¾ បញ្ចេញតាមលាមក ឬទឹកនោម
65. សរីរាង្គណាមួយដែលងាយបញ្ចូលទឹក
σ½ ស្បែក សាច់ដុំ
σ½ ឆ្អឹង
σ½ ខ្លាញ់ សរសៃសក់
σ¾ ថ្លើម តម្រងនោម បេះដូង
66. ក្នុងទឹកនោមមានអាល់ប៊ុយមីន ឬទេចំពោះមនុស្សជា?
σ½ មាន
σ¾ គ្មាន
σ½ ជួនមាន ជួនអត់
σ½ មាន ឬ គ្មាន
67. ក្នុងទឹកនោមមានគ្លុយកូស (glucose) ឬទេចំពោះមនុស្សជា?
σ¾ គ្មាន
σ½ មាន
σ½ ជួនមាន ជួនអត់
σ½ មាន ឬគ្មាន
68. ជាទូទៅការចេញវេជ្ជបញ្ជាឱសថថ្មីនៅលើស្រ្តីមានផ្ទៃពោះត្រូវហាមឃាត់ ហើយត្រូវប្រយ័ត្នខ្ពស់ចំពោះស្រ្តីដែលសង្ស័យថានឹងមានផ្ទៃពោះ
σ½ កូនកើតមកពុំមានលក្ខណៈគ្រប់គ្រាន់ដូចទារកផ្សេងៗ
σ½ ពេលឆ្លងទន្លេអាចនឹងមានគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត
σ¾ ទារកអាចខូចវិញ្ញាណណាមួយ ឬកូនកើតមកពុំមានលក្ខណៈគ្រប់គ្រាន់
σ½ អាចបង្កអោយមានផលប៉ះពាល់ដល់ទារកនៅពេលកើតចេញពីម្តាយ
69. កត្តាធ្វើអោយមានការប្រែប្រួលការបញ្ចេញចោលរបស់ឱសថ
σ½ មនុស្សចាស់ជរា
σ¾ អ្នកមានជំងឺខ្សោយតម្រងនោម ឬមានអន្តរកម្មឱសថ
σ½ អ្នកមានជំងឺរបេង
σ½ អ្នកមានជំងឺក្រពះ
70. ម៉ូលេគុលណាសំរាប់បរិធានទទួលសញ្ញា (Récepteur) Bétaadrénergique
Histamine
σ¾ Adrénaline
Sérotonine
Dopamine
71. ភាពងាយមានប្រតិកម្មនៅពេលប្រើឱសថ (Hypersensibilité )
σ¾ មានហ្សុកអាណាហ្វីឡាក់ទីកភ្លាមៗក្រោយពីប្រើឱសថ និងមានអាល្លែកហ៊្សី
σ½ បណ្តាលឲ្យងងុយដេក ២ម៉ោង ក្រោយពីលេបថ្នាំ
σ½ មានរាករូស ឬឆ្អល់ពោះ ឬកើតហឺត
σ½ ឡើងកន្ទាលត្រអាក រមាស់ រាក ក្រោយពីលេបថ្នាំបាន ៤៥ថ្ងៃ
72. pHទារកទើបនឹងកើត (ថ្ងៃទី១)
σ½ pH មាន ៖ ១៥
σ¾ pH មាន ៖ ៦៨
σ½ pH មាន ៖ ១៣,៥
σ½ pH មាន ៖ ៥៧
73. ជាតិទឹកនៅក្នុងខ្លួនទារកទើបនឹងកើត
σ¾ ជាតិទឹកនៅក្នុងខ្លួនទារកទើបនឹងកើតមានកំរិតខ្ពស់ជាងកុមារ
σ½ ជាតិទឹកនៅក្នុងខ្លួនទារកទើបនឹងកើតមានកំរិតទាបជាងមនុស្សពេញវ័យ
σ½ ជាតិទឹកនៅក្នុងខ្លួនទារកទើបនឹងកើតមានកំរិតទាបជាងកុមារ
σ½ ជាតិទឹកនៅក្នុងខ្លួនទារកទើបនឹងកើតមានកំរិតទាបជាងមនុស្សចាស់ជរា
74. មុខងារតម្រងនោមរបស់ទារកទើបនឹងកើតនៅអាយុប៉ុន្មានទើបមានតម្រងនោមដូចមនុស្សពេញវ័យ
σ½ អាយុពី ៣៤ ឆ្នាំ ឬ អាយុពី ១៣ ឆ្នាំ
σ½ អាយុពី ១០១៥ឆ្នាំ
σ¾ អាយុពី ៦៧ឆ្នាំ
σ½ អាយុពី ១៣ ឆ្នាំ
75. pH ក្រពះរបស់មនុស្សចាស់ជរា
σ½ ១៣,៥
σ¾ ៣,៥៤,៥
σ½ ៧៩ ឬ១៣,៥
σ½ ២៤
76. ចំនួនអាល់ប៊ុយមីនមនុស្សចាស់ជរា ក្នុង១លីត្រឈាម
σ½ ៥០ក្រ/ល ឬ ៦០ក្រ/ល
σ¾ ៣៨ក្រ/ល
σ½ ៣០ក្រ/ល ឬ ៣៥ក្រ/ល
σ½ ៤៧ក្រ/ល (មនុស្សពេញវ័យ)
77. ចំពោះមនុស្សអាយុ ៨០ឆ្នាំ ទំងន់របស់សរីរាង្គ១ណាកើនឡើង :
σ½ ម៉ាស់សាច់ដុំ ៤០%
σ½ អណ្តើក ២៨%
σ¾ សួត ឬបេះដូង ១១%
σ½ ថ្លើម ២០%
78. ក្នុងនាមអ្នកជាគ្រូពេទ្យចំពោះមនុស្សចាស់ដែលមានអាយុ ៨០ឆ្នាំ តើអ្នកត្រូវចេញវេជ្ជបញ្ជាយ៉ាងដូចម្តេច ?
σ½ ត្រូវកំរិតប្រើឱសថឲ្យដូចស្រ្តីមានផ្ទៃពោះ
σ¾ ប្រាប់អ្នកជំងឺឲ្យគោរពតាមវេជ្ជបញ្ជា
σ½ ចាត់ទុកអ្នកជំងឺមនុស្សចាស់ដូចអ្នកជំងឺធម្មតា
σ½ ចាត់ទុកអ្នកជំងឺអាយុ ៨០ឆ្នាំ ដូចទារកទើបនឹងកើត
79. កត្តាដែលជះឥទ្ធិពលលើការភ្ជាប់សម្ព័ន្ធជាមួយអាល់ប៊ុយមីន
σ½ ថយចុះកំហាប់អាល់ប៊ុយមីនក្នុងឈាម
σ¾ ការដណ្តើមគ្នាក្នុងការភ្ជាប់ជាមួយអាល់ប៊ុយមីន មានជំងឺ និងមានអន្តរកម្មឱសថ
σ½ ការផ្លាស់ប្តូរទ្រង់ទ្រាយរបស់អាល់ប៊ុយមីន
σ½ ការកើនឡើងកំហាប់អាល់ប៊ុយមីនក្នុងឈាម
80. ចំពោះស្រ្តីមានផ្ទៃពោះ តើចំនួនអាល់ប៊ុយមីនថយចុះ ឬកើនឡើងក្នុង១លីត្រឈាម
σ½ ៣៥ក្រ/ល
σ¾ ២៥ក្រ/ល
σ½ ៤០ក្រ/ល(ធម្មតា)
σ½ ៥០ក្រ/ល
81. ចំពោះស្រ្តីមានផ្ទៃពោះតើជាតិទឹកក្នុងខ្លួនកើនឡើង ឬថយចុះ?
σ½ ថយចុះ ៥លីត្រ
σ½ កើនឡើង ១៥លីត្រ
σ¾ កើនឡើង ៨លីត្រ
σ½ ថយចុះ ១០លីត្រ
82. ក្នុងនាមអ្នកជាគ្រូពេទ្យ ចំពោះស្រ្តីមានផ្ទៃពោះ តើអ្នកត្រូវចេញវេជ្ជបញ្ជាយ៉ាងដូចម្តេច?
σ¾ ត្រូវសួរព័ត៌មានពីកូនក្នុងពោះឲ្យបានច្បាស់លាស់ មុននឹងចេញវេជ្ជបញ្ជា
σ¾ ត្រូវសួរព័ត៌មានពីកូនក្នុងពោះឲ្យបានច្បាស់លាស់ មុននឹងចេញវេជ្ជបញ្ជា
σ½ ផ្តល់ឱសថដែលមានផលរំខានដល់ទារកក្នុងផ្ទៃ
σ½ ចាត់ទុកការចេញវេជ្ជបញ្ជាចំពោះស្រ្តីមានផ្ទៃពោះដូចមនុស្សចាស់ជរា
83. ក្នុងនាមអ្នកជាគ្រូពេទ្យចំពោះស្រ្តីបំបៅដោះកូន តើអ្នកត្រូវចេញវេជ្ជបញ្ជាយ៉ាងដូចម្តេច?
σ½ ឱសថបញ្ចញចោលតាមទឹកដោះក្នុងទិសដៅធម្មជាតិពីកំហាប់ខ្លាំងទៅកំហាប់ខ្សោយ បើមិនចាំបាច់មិនត្រូវប្រើឱសថទេ
σ½ ឱសថបញ្ចញចោលតាមទឹកដោះក្នុងទិសដៅផ្ទុយពីធម្មជាតិពីកំហាប់ខ្សោយទៅកំហាប់ខ្លាំងគួរប្រើឱសថប៉ះពាល់តិចតួច
σ½ ឱសថបញ្ចេញចោលតាមទឹកដោះ ត្រូវចេញវេជ្ជបញ្ជាឱសថដែលបញ្ចេញតាមទឹកដោះ
σ¾ ត្រូវចេញវេជ្ជបញ្ជាចំពោះឱសថដែលមិនបញ្ចេញចោលតាមទឹកដោះ
84. pH របស់ទឹកដោះម្តាយ
σ½ ៧ ឬ៣៨
σ½ ៨៩
σ½ ៥៦,៥
σ¾ ៦,៦៧,២
85. ដើម្បីកាត់បន្ថយផលរំខានចំពោះទារកតើគេត្រូវបំបៅទារកនៅពេលណា?
σ½ បំបៅនៅពេលកំហាប់របស់ឱសថធ្លាក់ចុះពីTmax, Cmax បន្តិច
σ½ បំបៅនៅពេល(Tmax ,Cmax ) កំហាប់របស់ឱសថឡើងដល់កំពូល
σ½ បំបៅនៅពេលកំហាប់របស់ឱសថឡើងជិតដល់កំពូល
σ¾ បំបៅនៅពេលកំហាប់របស់ឱសថធ្លាក់ជិតដល់ក្រោម
86. ទារកអាយុពី ៣៤ខែ ក្នុង១ថ្ងៃទារកបៅដោះប៉ុន្មានមីល្លីលីត្រ
σ½ ១៥០០ម.ល ២០០០ម.ល
σ¾ ៧៥០ម.ល១០០០ ម.ល
σ½ ៥០០ម.ល ៧៥០ម.ល
σ½ ១០០០ម.ល១៥០០ ម.ល
87. លើវេជ្ជបញ្ជាតើគ្រូពេទ្យមានសិទ្ធិចេញអ្វីខ្លះ?
σ¾ ឱសថ ឬតមជាតិស្ករ ឬតមប្រៃ
σ½ វិក័យបត្របង់លុយ
σ½ ការវិភាគឈាម វិភាគទឹកនោម រកមេរោគផេ្សងៗ
σ½ ថត ឆ្លុះ
88. ៨៨វេជ្ជបញ្ជាដែលគ្រូពេទ្យចេញត្រូវតែត្រឹមត្រូវ អានបាននិងយល់បានដោយអ្នកជំងឺនិងមានផលរំខានតិច ៖
σ¾ ការពន្យល់ត្រូវសមស្របនឹងចំណេះដឹងរបស់អ្នកជំងឺ និងអាចឲ្យអ្នកជំងឺប្រើឱសថបានត្រឹមត្រូវ
σ½ សរសេរខ្ជីខ្ជាធ្វើឲ្យអ្នកលក់ថ្នាំឲ្យឱសថខុស ឬច្រឡំទៅអ្នកជំងឺ
σ½ សរសេរវេជ្ជបញ្ជាអានបានតែគ្រូពេទ្យខ្លួនឯង
σ½ វេជ្ជបញ្ជាដែលមានឱសថច្រើនមុខ (៧១០មុខ)
89. របៀបសរសេវេជ្ជបញ្ជា
σ½ សរសេឈ្មោះអាស័យដ្ឋាន លេខទូរស័ព្ទរបស់អ្នកចេញបញ្ជា ឬអាស័យដ្ឋានរបស់មន្ទីរសំរាកព្យាបាល
σ½ សរសេរថ្ងៃ ខែ ឆ្នាំ ចេញវេជ្ជបញ្ជាឲ្យបានច្បាស់លាស់ តែគ្មានហត្ថលេខាអ្នកចេញវេជ្ជបញ្ជា
σ¾ សរសេឈ្មោះ ភេទ អាយុនិងអាស័យដ្ឋានអ្នកជំងឺឲ្យបានត្រឹមត្រូវ សរសេឈ្មោះឱសថ កំរិតប្រើ របៀបប្រើរយៈពេលប្រើឲ្យបានច្បាស់លាស់
σ½ ការសរសេវេជ្ជបញ្ជាមុនពិនិត្យជំងឺ ឬនិយាយបញ្ជារតាមទូរស័ព្ទ
90. វិធានការទូទៅ ក្នុងការចេញវេជ្ជបញ្ជាឱសថញៀនប្រភេទចាក់
σ½ ១៤ថ្ងៃ ឬ២១ថ្ងៃ
σ½ ១០ថ្ងៃ ឬ២ថ្ងៃ
σ¾ ៧ថ្ងៃ
σ½ ២០ថ្ងៃ ឬ១០ថ្ងៃ
91. រយៈពេលចេញវេជ្ជបញ្ជាយូរបំផុតចំពោះឱសថងងុយដេក (Hypnotique)
σ½ ៦អាទិត្យ ឬតិចជាង
σ¾ ១ខែ ឬតិចជាង
σ½ ១២អាទិត្យ
σ½ ១០ថ្ងៃ ឬ៨អាទិត្យ
92. រយៈពេលចេញវេជ្ជបញ្ជាយូរបំផុតចំពោះឱសថប៉ះពាល់ផ្លូវចិត្ត (Anxiolytique )
σ¾ ១២អាទិត្យ ឬតិចជាង
σ½ ១៥០ថ្ងៃ ឬលើស
σ½ ៤ខែ ឬតិចជាង
σ½ ៤ខែ ឬតិចជាង
93. ផលរំខានបែប (A) ផលរំខាននេះយើងដឹងមុន និងស្គាល់តាមប្រតិកម្មឱសថវិទ្យារបស់ឱសថ
σ¾ អាចចៀសវាងបានដោយត្រូវប្រើតាមកំរិត និងគោរពតាមការណែនាំលើការប្រុងប្រយ័ត្នពេលប្រើប្រាស់
93. ផលរំខានបែប (A) ផលរំខាននេះយើងដឹងមុន និងស្គាល់តាមប្រតិកម្មឱសថវិទ្យារបស់ឱសថ
σ½ ករណីខ្លះមិនអាចចៀសវាងបានទេ ផលរំខានធ្ងន់ធ្ងរ តែគ្រូពេទ្យមិនបានប្រាប់ទៅអ្នកជំងឺ
σ½ គោរពតាមការណែនាំលើការប្រុងប្រយ័ត្ន
94. ផលរំខានដែលភ្ជាប់ជាមួយការព្យាបាល
σ¾ ក្រុមប្រឆាំងនឹងការរលាក និងមានសាយភាយនូវជំងឺឆ្លង ក្រុមប្រឆាំងនឹងឈាមកក និងធ្វើឲ្យមានការហូរឈាម
σ½ ក្រុមប្រឆាំងនឹងជំងឺមហារីក និងមានការបាត់បង់គ្រាប់ឈាមស
σ½ ក្រុមប្រឆាំងនឹងជំងឺឡើងសម្ពាធឈាម និងធ្វើឲ្យមានក្អួតចង្អោរ វិលមុខ
σ½ ក្រុមប្រឆាំងនឹងឈាមកក និងធ្វើឲ្យមានការហូរឈាម
95. ផលរំខានប្រភេទ(B)គឺវាមកដល់ឬកើតឡើងដោយមិនដឹងខ្លួន
σ¾ ផលរំខានកើតឡើងមិនអាចគិតទុកជាមុនមិនដឹងក្នុងដំណាក់កាលណាមួយនៃការព្យាបាល បើទោះជាមានវេជ្ជបញ្ជាត្រឹមត្រូវក៏ដោយ
σ½ ក្រុមប្រឆាំងនឹងឈាមកកនិងធ្វើឲ្យមានការហូរឈាម
σ½ ករណីខ្លះផលរំខានធ្ងន់ធ្ងរកើតឡើងដោយដឹងខ្លួនជាមុន
σ½ កើតឡើងលើមនុស្សយ៉ាងច្រើន
96. ផលរំខានប្រភេទ(C)ជាគ្រោះថ្នាក់ដែលកើតឡើងក្រោយពីប្រើប្រាស់ឱសថរយៈពេលយូរដែលបង្កឲ្យញៀន
σ¾ ម័រហ្វីន (Morphine)
σ½ ក្លុកសាស៊ីលីន(Cloxacilline)
σ½ ស៊ីមេទីឌីន (Cimétidine)ឬឌីយ៉ាហ្សេបាំ (Diazépam)
σ½ អ៊ីប៊ុយប្រូហ្វែន (Ibuprofen) និងឌីយ៉ាហ្សេបាំ (Diazépam)
97. គុណសម្បត្តិនៃសរីរាង្គដែលមានលទ្ធភាពទទួលឱសថ (Tolérance)
σ¾ Paracetamol 0,5g បុគ្គលខ្លះអាចប្រើរហូតដល់ ៥ក្រាម ដោយគ្មានបញ្ហា
σ½ Paracetamol 0,5g បុគ្គលភាគច្រើនអាចប្រើត្រឹមតែ ៣ក្រាម/ថ្ងៃ ប្រើលើសមានបញ្ហា
σ½ Paracetamol 0,5g បុគ្គលខ្លះអាចប្រើត្រឹមតែ ១,៥ក្រាម/ថ្ងៃ ប្រើលើសមានបញ្ហា
σ½ Paracetamol 0,5g បុគ្គលខ្លះអាចប្រើត្រឹមតែ 0,៥ក្រាម ឬ១ក្រាម/ថ្ងៃ មានបញ្ហា
98. គុណវិបត្តិនៃសរីរាង្គដែលគ្មានលទ្ធភាពទទួលឱសថ
σ½ Ibuprofen 400mg បុគ្គលមួយចំនួនតូចអាចប្រើរហូតដល់២,៨ក្រាម/ថ្ងៃ ដោយគ្មានបញ្ហា
σ½ Ibuprofen 400mg បុគ្គលមួយចំនួនតូចអាចប្រើរហូតដល់២,៨ក្រាម/ថ្ងៃ ដោយគ្មានបញ្ហា
σ½ Ibuprofen 400mg បុគ្គលភាគច្រើនអាចប្រើត្រឹម២ក្រាម/ថ្ងៃ ប្រើលើសមានបញ្ហា
σ½ Ibuprofen 400mg បុគ្គលខ្លះអាចប្រើត្រឹមតែ ១២០០ម.ក្រ/ថ្ងៃប្រើលើសមានបញ្ហា
99. ការពុលនៅក្នុងសរីរាង្គ (Toxicose )
σ¾ ការពុលកើតមកពីសារធាតុក្នុងសរីរាង្គ ឬការពុលបណ្តាលពីមេរោគមានជីវិតនៅក្នុងខ្លួនមនុស្ស
σ½ ការពុលបណ្តាលពីការលេបឱសថ
σ½ ការពុលបណ្តាលពីការហូបត្រីកំពត
σ½ ការពុលបណ្តាលមកពីការផឹកថ្នាំបំពុលកណ្តុរ
100. ការពុលបណ្តាលមកពីមជ្ឈដ្ឋានខាងក្រៅ
σ½ ការពុលបណ្តាលពីមេរោគមានជីវិតនៅក្នុងខ្លួនមនុស្ស
σ¾ ការពុលបណ្តាលពីការហូបត្រីកំពត ឬការលេបឱសថលើសកំរិត
σ½ ការពុលបណ្តាលពីសារធាតុក្នុសរីរាង្គ
σ½ ការពុលមកពីលេបឱសថលើសកំរិត
{"name":"General Pharmacology Dr. Heng Bunkeat (part2)", "url":"https://www.supersurvey.com/QPREVIEW","txt":"51. ឱសថដែលជ្រាបចូលដល់ក្នុងចរន្តឈាម ហើយទំរង់ឱសថដែលមិនភ្ជាប់សម្ព័ន្ធជាមួយសារធាតុរបស់ឈាមវារត់ទៅណា ដើម្បីប្រតិកម្ម, 52. ប្រសិនបើគេចាក់ឱសថតាមសរសៃវ៉ែនតើឱសថឆ្លងកាត់អ្វីមុនគេ?, 53. ការរុញឬបញ្ចេញអាហារពីក្រពះអាចបន្ថយការជ្រាបចូលរបស់ឱសថទៅក្នុងឈាមដោយសារ","img":"https://www.supersurvey.com/3012/images/ogquiz.png"}
Make your own Survey
- it's free to start.